بررسی اثر فشار پاشش بر استراتژی با واکنش‌پذیری کنترل‌شده با سوخت‌رسانی ایزوبوتانول به‌همراه افزودنی ستانی
کد مقاله : 1073-ICICE&O
نویسندگان:
حامد چهرمنوری، امیر محمدیان، امیرحسن کاکایی *
دانشکده خودرو، دانشگاه علم و صنعت ایران
چکیده مقاله:
استراتژی احتراقی اشتعال تراکمی با واکنش‌پذیری یکی از روش‌هایی است که علاوه بر کاهش آلاینده‌ها به بهبود بازده حرارتی نیز کمک می‌کند و همچنین باعث بهبود کنترل‌پذیری احتراق می‌شود. در این پژوهش استراتژی تک سوخته اشتعال تراکمی با واکنش‌پذیری کنترل شده با سوخت‌رسانی ایزوبوتانول به عنوان سوخت با واکنش‌پذیری کم و ایزوبوتانول به همراه مقداری افزودنی ستانی دی ترت بوتیل پراکسید به عنوان سوخت با واکنش‌پذیری در یک موتور سنگین دیزل به منظور بررسی اثر افزایش فشار پاشش از نمونه پایه ۶۰۰ تا ۱۶۰۰ بار به‌صورت عددی به کمک نرم‌افزار کانورج مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش فشار پاشش، بیشینه فشار سیلندر تغییر نامحسوسی کرده اما مرحله احتراق به تعویق افتاده‌است و با افزایش فشار از ۱۴۰۰ بار، این موضوع با شدت بیشتری رخ داده‌است. همچنین مشاهده شد که میزان بازه احتراق نیز کاهش یافته و موجب افزایش بیشینه آزادسازی حرارت در فشار پاشش‌های بالا شده‌است. نتایج آلایندگی نشان داد که با افزایش فشار پاشش از نمونه پایه تا ۱۶۰۰ بار، آلاینده‌های اکسیدهای نیروژن و کربن مونواکسید به ترتیب میزان ۵۲٪ و ۳۱٪ کاهش یافته‌اند. همچنین افزایش فشار پاشش باعث کاهش افت اتلافات حرارتی بنابرین افزایش فشار میانگین درون سیلندر و در نتیجه بهبود بازده اندیکاتوری کل به میزان ۳٪ شده‌است.
کلیدواژه ها:
اشتعال تراکمی با واکنش‌پذیری کنترل شده، ایزوبوتانول، افزدونی ستانی، افزایش فشار پاشش
وضعیت : مقاله برای ارائه شفاهی پذیرفته شده است